Τα Ίμια κι ο «τσάμπα μάγκας»

Εκτύπωση
Τα Ίμια κι ο «τσάμπα μάγκας»
  • Το σαφές που έγινε ... ασαφές και πότε
  • Καμμένος: «Ας πατήσουν το πόδι τους στα Ίμια, να δούμε πως θα φύγουν»

Μετά τα όσα ανέφερε προ ημερών ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και με αφορμή τα ποικίλα σχόλια που ξεσήκωσε η εντελώς ανεύθυνη απαντητική του δήλωση σχετικά με τα Ίμια, είναι ευκαιρία να ενημερώσουμε για το τι τελικά ισχύει στη περιοχή, μέσα από το πρίσμα του τι ακριβώς έγινε από το 1996 και τούδε, στις δύο αυτές βραχονησίδες.

Στίγμα: Γεωγραφικό Πλάτος 37.04 -Γεωγραφικό μήκος 27.14
Ελληνική ονομασία: Ίμια  (Δυτική Ίμια ή Μεγάλη Ίμια & Ανατολική Ίμια).
Τουρκική ονομασία: Kardak.

Η κρίση των Ιμίων (1996) έδωσε αφορμή στο Τουρκικό κράτος να θέσει ζήτημα των «Γκρίζων ζωνών», αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων.

Επρόκειτο για την πρώτη τουρκική διεκδίκηση που αφορούσε καθ΄αυτή την κυριαρχία ελληνικού εδάφους.
του Βασίλη
Κασιμάτη
Την ασάφεια αυτή επικύρωσε ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης το 1997, στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που έγινε στην Μαδρίτη, υπογράφοντας μια συμφωνία , η οποία αναγνώριζε «νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο. Είναι η πρώτη και μέχρι στιγμής και τελευταία φορά, που η χώρα μας αποδέχεται κάτι παρόμοιο. Γεγονός ονειδιστικό και μοιραίο. Αλλά δεν ήταν το τελευταίο.
Το 1999 στο  Ελσίνκι  (Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ) ο ίδιος άνθρωπος (Σημίτης) υπογράφει κείμενο σύμφωνα στο οποίο γίνεται λόγος  για «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές και άλλα συναφή θέματα» μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας!

Έτσι, ωμά και αστόχαστα, η κυβέρνηση του τραγικού αυτού πρωθυπουργού, επικυρώνει για δεύτερη φορά τις προκλητικές διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, σφραγίζοντας την ασάφεια ενώ ταυτόχρονα έθεσε και σε μόνιμη αμφισβήτηση το αναφαίρετο δικαίωμα της χώρας μας να θεωρεί ότι το μόνο εκκρεμές θέμα μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είναι η διευθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Ίμια, Μαδρίτη, Ελσίνκι. Οι τραγικές παραχωρήσεις / απεμπολήσεις ενός ανίκανου ηγέτη, που άνοιξαν βαθιές πληγές στη χώρα.
Μέχρι εκείνη την ημερομηνία (1996) τα παλαίφατα Ίμια δεν ήταν αμφισβητούμενη περιοχή, καθώς αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β? Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων (10-12-1947) όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα «εν πλήρει κυριαρχία» τα Δωδεκάνησα και τα Ίμια.
Και για να είμαστε λοιπόν ακριβείς, μετά την κρίση των Ιμίων του ΄96, ο μόνος κερδισμένος ήταν η Τουρκία!! Τότε το σαφές έγινε ασαφές!
Και από Ελληνική ζώνη μετονομάστηκε σε γκρίζα ζώνη.
Έτσι φτάνουμε στο σήμερα, και στη δήλωση που έκανε ο Πάνος Καμμένος. «Ας πατήσουν το πόδι τους στα Ίμια, να δούμε πώς θα φύγουν».

Στην ουσία, τσάμπα μάγκας, αφού το ίδιο μπορούν και λένε και οι Τούρκοι, καθώς με στρατιωτική εντολή του ΓΕΕΘΑ, κανείς μα κανείς δεν μπορεί να πατήσει το πόδι του στα Ίμια. Ούτε Τούρκος, ούτε Έλληνας. 

Δεν επιτρέπεται σε κανένα Ελληνικό ή Τουρκικό πλοίο να πλησιάσει τα Ίμια!
Όποιος «πατήσει» στις βραχονησίδες θα υποστεί τα πυρά του άλλου. Νόμιμα! Ούτε καν ιδιώτης μπορεί να ρίξει άγκυρα με το κωπήλατο βαρκάκι του. Θα τον σταματήσουν τα λιμενικά πλοία και των δύο χωρών. 
Κι αυτό το γνώριζε ο Πάνος Καμμένος όταν εκτόξευσε το πολιτικάντικη θρυαλλίδα η οποία όμως πυροδότησε ανούσια ένα νέο κύκλο λεκτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ των δύο γειτόνων.

Και κάποιος άλλος γνώριζε επίσης κάτι περισσότερο ίσως από εμάς. Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όταν αποκαλούσε προ ολίγων μόνο μηνών, τον υπουργό Άμυνας ? «Μπούλη».

Κι αυτό γιατί το να ρίχνουμε υπουργικές «κορώνες» και αχρείαστες ιαχές για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους ρισκάροντας τσάμπα ένα «θερμό επεισόδιο» και κανιβαλίζοντας ιστορικά σημεία που εκκρεμούν ακόμα ως «ζητήματα εσχάτης προδοσίας», αποτελούν πρόκληση στα εθνικά μας ήθη.
Τα Ίμια, ο τόπος που Έλληνες έχυσαν πριν το πόλεμο το αίμα τους για να είναι Ελληνικά, έγιναν «γκρίζα ζώνη», από γραικύλο αρχηγό. Τα ... δώσαμε κι αυτά. Πρόσκαιρα! Και έρχεται και τα καπηλεύεται μετά από 21 χρόνια ένας άλλος «γκρίζος» πολιτικός, ξυπνώντας μας τραγικές μνήμες.
Ο υπουργός Εθ. Άμυνας όλα αυτά τα γνώριζε πολύ καλά όταν έκανε τις ατυχείς δηλώσεις, όπως επίσης γνωρίζει ότι επί των Ιμίων δεν υφίστανται Τουρκικές προκλήσεις, αλλά «νόμιμες» διεκδικήσεις. Δοσίλογοι της έκαναν νόμιμες. Με πολιτικές «αργυρόμισθες» υπογραφές.

Η Ιστορία με ονόματα

Η κρίση των Ιμίων κορυφώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, σε μια εποχή που η κυβέρνηση Σημίτη έκανε τα πρώτα της βήματα, φέρνοντας Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα ένοπλης αντιπαράθεσης. Υπενθυμίζεται ότι ο Κώστας Σημίτης ήταν πρωθυπουργός μόλις  δεκατριών (13) ημερών , αφού λόγω ασθενείας του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, εκλέχθηκε εσπευσμένα από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στις 18 Ιανουαρίου του 1996. Υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος, υπουργός Εθνικής Αμύνης ο Γ. Αρσένης και Αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο ναύαρχος Χ. Λυμπέρης, ενώ πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν η Τανσού Τσιλέρ και υπουργός Εξωτερικών ο Ονούρ Οϊμέν.

Μέχρι το 1996 ήταν σαφές ότι τα Δυτικά & Ανατολικά Ίμια ήταν Ελληνικά. Η σημαία μας δέσποζε και οι αλιείς μας ψάρευαν ανενόχλητα.
Μετά την πτώση του μοιραίου Ελικοπτέρου και το θάνατο των τριών ηρώων αξιωματικών μας (Χριστόδουλο Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο και Έκτορα Γιαλοψό) αλλά και έπειτα από την πίεση που άσκησαν η ΗΠΑ για εκτόνωση της κρίσης, η Ελλάδα απέσυρε τα πλοία της από τη περιοχή. (Το ίδιο και η Τουρκία). Τότε ήταν που από το βήμα της Βουλής, ο Κ.Σημίτης είπε εκείνο το αξέχαστο και ακραιφνώς υποταχτικό «Ευχαριστώ» προς τους Αμερικάνους.
Ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός (ειδικού σκοπού;) ο οποίος παρέδωσε τρία χρόνια αργότερα (1999) τον Οτσαλάν στους Τούρκους. Ο ίδιος πρωθυπουργός όμως και που σε συνεργασία με τον υπόδικο σήμερα για πολλαπλά αδικήματα Ανδρέα Γεωργίου (ΕΛΣΤΑΤ) και τον νυν διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα παρέδωσαν αμαχητί τη χώρα μας στην Ο.Ν.Ε. (ευρωζώνη) με 340 περήφανες Δραχμές έναντι ενός (κρυφο-Γερμανικού) ευρώ!

Μετά από όλα αυτά ένα πράγμα φαντάζει βέβαιο. Ότι ο Ελληνικός λαός θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να δέχεται περισπούδαστους νομικούς και αμετανόητους πολιτικούς κήρυκες και να ζητήσει από την Ελληνική δικαιοσύνη το αυτονόητο. Τη παραπομπή του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ο οποίος θα πρέπει να εξεταστεί αν όντως πρέπει να ανέβει στο εδώλιο ενός ειδικού δικαστηρίου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας για την υπόθεση των Ιμίων.
«Αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;» Άγιος Αυγουστίνος 4ος αιώνας μ.Χ.

Όσο για τον Πάνο Καμμένο ...αυτόν θα τον κρίνει ο λαός στις επόμενες εκλογές. Το να συνεχίζει αμετανόητος τη παιδαριώδη συμπεριφορά του, παριστάνοντας άλλοτε τον ΟΥΚά, άλλοτε τον πιλότο και άλλοτε ... τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη είναι θέμα δικό του κι άντε ίσως και του ψυχολόγου του. Όμως το να μας βάζει σε μπελάδες με την Γείτονα, εκ του μη όντος, απιατεί πρωθυπουργικό χειρισμό. Δεν είναι δυνατόν να κρατάει ο Αλέξης Τσίπρας στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έναν υπουργό που αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα για τις ήδη τεταμένες διμερείς σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας.

 

 


« επιστροφή στη κατηγορία Έλλαδα

Σημειρινή ημερομηνία Παρασκευή, 23 Ιούν 2017

Αρθρογραφία